Individual and Social Themes in the Short Stories of Başar Başarır
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.18198247Keywords:
Başar Başarır, short story, themeAbstract
The Turkish short story tradition, initiated through narrative storytelling, blends a century-long cultural experience with Western synthesis, evolving into today's narrative art. Modern Turkish short stories, dating back from the 1980s onwards, breaking traditional patterns, acquiring a richer structure influenced by economic, social, and political developments, and enriched by new explorations. Among modern short story authors, Başar Başarır occupies a distinguished and preliminary position, stepping outside classical storytelling frameworks by employing modern and postmodern techniques. In his works, he deals with both the inner world of the individual and social issues with fictional reality. Başarır's stories stand out for their ample thematic universe, experimental linguistic approaches, and unique practical applications of irony and humor.
In this study, thematic analyses were conducted descriptively based on Başar Başarır’s nine published story collections. These analyses reveal that individual and social themes within the stories are realistically addressed, influenced by literary, psychological, and sociological factors. This highlights Başarır’s perceptive observations on individual and societal issues guide his narratives toward expressions reflective of social reality.
References
Argunşah, Hülya (2004). “Milli Edebiyat”. Yeni Türk Edebiyatı El Kitabı. Ankara: Grafiker Yayınları.
Arıtürk, Mete Han (2017). “Platon’un Toplum İdeali İçerisinde Kadının Yeri”. Düşünme Dergisi, S. 10, s. 28-38.
Aristoteles (2014). Poetika. (Çev: İsmail Tunalı). İstanbul: Remzi Kitabevi.
Atlı, Ferda (2012). “Aile Kavramının Ağaoğlu Romanlarındaki Akisleri”. Muhafazakar Düşünce Dergisi, S. 8(31), s. 177-198.
Bal, Mehmet Hakkı ve Reyhanoğlu, Gönül (2022). Toplumsal Cinsiyet Bağlamında Âşık Şevki Halıcı’nın Hikâyelerinde Kadın. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi, S. 8, s. 899-924. (Erişim Tarihi: 09.08.2025).
Başarır, Başar (2013). Teklifinizle İlgilenmiyorum. İstanbul: Can Yayınları.
Başarır, Başar (2014). Bize Umut Gerek. İstanbul: Can Yayınları.
Başarır, Başar (2015). Havaalanında Satılmayan Kitaplar. İstanbul: Can Yayınları.
Bates, Herbert Ernest (2001). Yazınsal Bir Tür Olarak Kısa Öykü. (Çev: Gökçen Ezber). İstanbul: Bilge Kültür Sanat.
Baudelaire, Charles (2006). Paris Sıkıntısı. (Çev: Tahsin Yücel). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Bilgin, Nuri (1999). Kolektif Kimlik. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
Camus, Albert (2017). Yabancı. İstanbul: Can Yayınları.
Çoban, Murat Şevki (2017). “Edebiyatçı arada kaynayıp gidiyor”. "Edebiyatçı arada kaynayıp gidiyor" – K24 (k24kitap.org). (Erişim Tarihi: 05.04.2025).
Demir, Ayşe (2006). “Başlangıcından Cumhuriyete Kadar Ana Çizgileriyle Türk Hikâyesi” Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, Cilt. 4, S. 7, s. 99-128.
Descartes, Rene (2017). Metot Üzerine Konuşma. (Çev: Atakan Altınörs). İstanbul: Bilge Kültür Sanat Yayını.
Dirlikyapan Özata, Jale (2010). Kabuğunu Kıran Hikâye. İstanbul: Metis Yayınları.
Eflâtun (1989). Birinci Alkibiades. (Çev: İrfan Şahinbaş). İstanbul: MEB Yayınları.
Emre, İsmet (2006). Postmodernizm ve Edebiyat. Ankara: Anı Yayıncılık.
Evis, Ahmet (2018). “Başar Başarır’ın Distolcüler Öyküsünde Toplumsal Eleştirinin Kişi Kadrosu Üzerinden Temsili”. III. Uluslararası Mesleki ve Teknik Bilimler Kongresi, s. 3697-3704, Gaziantep.
Evis, Ahmet (2020). “Güven Turan’ın Dalyan Romanında Benlik Arayışı”, Yeni Türk Edebiyatı Araştırmaları, S.12(24), s. 1-32.
Evis, Ahmet (2021). Türk Romanında Postmodernizm. İstanbul: Kriter Yayınevi.
Eyüboğlu, Sabahattin (2003). Ömer Hayyam Dörtlükler-Rubailer. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Hopper, Joseph. (2001). “The Symbolic Origins of Conflict in Divorce”. Journal of Marriage and Family, S. 63, s. 430–445.
Kalpanoğlu, Sedef (2006). “Çin’de Kadın İmgesi”. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Karadeniz, Mustafa ve Duran Oto, Elif (2017). “Cemal Süreya Şiirinde Kadın İmgesi”. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, S. 7(2/1), s. 28 45.
Kavruk, Hasan ve Pala, İskender (1998). “Hikâye–Divan Edebiyatı”. İslâm Ansiklopedisi. 17. Cilt. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı.
Kolcu, Ali İhsan (2011). Öykü Sanatı. Erzurum: Salkımsöğüt Yayınları.
Kolektif (2019). “Proust Anketi: Başar Tarihi: Başarır” https://parsomenedebiyat.com/2019/10/29/proust-anketi-basar-basarir/. (Erişim Tarihi: 23.05.2025).
Köprülü, Mehmet Fuat (2009). Türk Edebiyatı Tarihi. Ankara: Akçağ Yayınları.
Marks, Karl ve Engels, Friedrich (2018). Komünist Manifesto. (Çev: Tanıl Bora). İstanbul: İletişim Yayınları.
Moran, Berna (2020). Edebiyat Kuramları ve Eleştiri. İstanbul: İletişim Yayınları.
Nuhoğlu, Hatice ve İçağasıoğlu Çoban, Arzu (2022). “Evliliğin ‘Kutsal’ Politiği ve Eleştirisi”. Akdeniz Kadın Çalışmaları ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi, S. 5, s. 503-519.
Oakley, Ann (1985). Sex, gender and society. Aldershot, England: Gower.
Oğuz, Orhan (2012). “Yusuf Atılgan’ın Hikâyelerinde Kent”. Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. Volume S. 7/1 Winter, s. 1653-1669. Türkiye. (Erişim Tarihi: 10.05.2025).
Öztürk, Ahu (2020). “Çocuğa kötü muamelenin psikolojik ve gelişimsel sonuçlarını önlemek”. Turk J Child Adolesc Ment Health, 27(1), s. 7-19. DOI: 10.4274/tjcamh.galenos.2020.47955. (Erişim tarihi:01.06.2024).
Platon (2015). Şölen (Symposion). (Çev: Saffet Babür). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Sartre, Jean Paul (2005). Varoluşçuluk. (Çev: Asım Bezirci). İstanbul: Say Yayınları.
Schopenhauer, Arthur (2006). Aşka ve Kadınlara Dair. (Çev: Ahmet Aydoğan). İstanbul: Say Yayınları.
Sennett, Richard (2011). Otorite. (Çev: K. Durand). İstanbul: Ayrıntı Yayınları. 3. Baskı.
Türk Dil Kurumu. https://sozluk.gov.tr/. (Erişim Tarihi: 18.05.2025).
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Türk Dili ve Edebiyatı İncelemeleri Dergisi
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
